บทความ

กำลังแสดงโพสต์ที่มีป้ายกำกับ ปางเพ็งเจ้าแวะยาม

ผู้ประมาณตน | Expert

รูปภาพ
สัญญาณลับส่องเช้า โลกแค่ช่วงแขนจากพื้น หัวเราะกับตนเอง ใครหรือ จักก้มลงทัศนา เธอชูคอชมเมฆฟ้า ข้างต้นผู้สูงส่ง เรามิอาจเท่าเทียม ชั่วระยะลมนิ่ง ค้อมคารวะความต่าง ทุนบุญนอบน้อม สำเหนียกในหมากผล ในทางสีเปลือกไม้ ร่องรอยการดิ้นรน ความงามตะปุ่มตะป่ำ วนซ้าย วาดเว้าแหว่ง วนขวา แต้มกาบเผยอ 'ลำบากทำกำไรงาม' | ทางหอม • อัง.12.11.2556 ▪︎ปรุงใหม่ ศ.25.12.2563 --- Secret signal in the morning The world is just arm from the ground Laugh at myself Who will bow down to take a tour She raised her head to admire the clouds Above the noble We cannot be equal For the rest of the wind Salute the difference Submissive merit capital Perceptive In the bark color way Traces of struggle Knobby beauty The left loop draws indented. Right loop 'Difficult and profitable' | ThangHom • Ang. 12.11.2556 ▪︎Newly cooked Fri 25.12.2020

ผู้ข้องอยู่นาน | Longtime participant

รูปภาพ
คำสารภาพของเดือนอ้าย สะเทือนทั่วสากลธาตุ ไม่มีดอกไม้และลมหนาว พายุหิวกระหาย โจมตีทุกถิ่นที่ เธอหย่อนตัวนิ่ง ข้องกับกิ่งรักกิ่งหลง นานเท่านาน คำเตือนของฝุ่นดิน ระคนห่วงใย เพียงชั่วใบไม้พลิกไหว 'ไม่แน่! ไม่แน่!' กลิ่นข้าวใหม่ เธอมิยอมดอมหอม อวลไอในหวดเก่า เธอวางทิ้งเหมือนเศษชิ้นความชัง ต่างหมายในหมาย ต่างเพลินผจญเพลิน ทางหอม จ.11.11.2556 ปรับปรุง จ.22.12.2563 --- Confession of First month Shaken across the universal element No flowers and cold wind Hungry storm Attack everywhere She fell still. In connection with King Rak King Long How long Warning of soil dust Concerned people Just a moment the leaves turn around 'Of course not! Not sure! ' New rice smell She does not perfection. Awali in an old steamer You left it like a piece of hate Different mean Enjoy the fun ThangHom Mon 11.11.2012 Update Mon 22.12.2020

ผู้ข้ามพ้น | Transcendent

รูปภาพ
ผู้ข้ามพ้น ไออุ่นของวันห่วงหา ทุ่งนาสีดอกแคแดง ผู้อยู่ไกลรำพัน ฟังสิ! บทเพลงคิดถึง เธอเลยวัยเป็นผักลวก ประดับต้นแม่ ส่องประกาย ตื่น รู้ สิเน่หาของรูปทรง เสริมสร้างแก่นแท้ ดึงดูดหมู่มดแดง ‘จุมพิตสลายทุกข์’ จำนวนนับของอายุ เธอมิพรั่นพรึง ยืนหยัดนวลน้ำใจ ชื่นเย็นเป็นทาน อุ่นเอื้อเป็นกำนัล วันตกอับ สับสน คืนลังเล มิตรแท้   นำข้ามพ้น |ทางหอม ศ.8.11.2556 ปรับปรุง จ.14.12.2563 Transcendent The warmth of the day Cornfield red flowers Faraway Listen! Nostalgic song She is too old to be boiled vegetables. Decorate the mother plant Shine Affection of form Strengthen the essence Attracting red ants 'Kiss dissolves suffering' Number of age She is not afraid. Stand firm, good-natured Juicy as a profit Warm as a gift Confused Underdog day  Hesitant night good friend Lead over | ThangHom Fri 8.11.2556 Update Mon 14.12.2020

ผู้อยู่หลังบ้าน | Backyard

รูปภาพ
|ผู้อยู่หลังบ้าน เดือนของการเริ่มต้น ส่งไออุ่นผ่านแดดเช้า ของวันเบิกบาน อันซ่อนตัวตนอยู่ในนั้น หลังบ้านพัก เธอโปรยเสน่ห์ ปลื้มมายา การจัดวาง นั่นแสงความหวังดี ลอดใต้เรือนร่มมะม่วง บวบขึ้นคลุมตอ มะม่วงของวันเก่าก่อน เพื่อนของส่วนสุนทรภพ บรรยากาศสีดอกบวบ นั่นแน่ะ---การเริ่มต้น ดั่งการพุ่งทะยานออกไป จนสุดกำลัง บางอริยาบทยิ่งกว่า กำลังหนุนอภิมหากองทัพ เปิดเผย ที่มั่นหลังบ้านพักสักหลัง |ทางหอม ส.9.11.2556 ปรับปรุง อา.13.12.2563 |Backyard Month of initiation Send warmth through the morning sun Of joyful days Which hides himself in it Behind the house She flaunts Appreciate the layout That light, good hope Pass under a mango umbrella Zucchini covered the stump. Mango of the old days Friend of the world beauty Zucchini flower color atmosphere That's right --- the beginning As it soars out All the way Some chapters more than Supporting the great army reveal A stronghold behind a house | Poem by ThangHom Sat. 9.11.2556 Update Sun. 13.12.2020 Translate by https://translate.google.co.th/ --- (

ผู้พึ่งพิง | Dependent

รูปภาพ
สายสวัสดิ์วันอาทิตย์ เขียวเครือบวบทุ่ง เคลือบหัวใจเถียงนา ฟังใครสักคน ขับลำ ทำนอง เพลินละมุน เธอเกาะไต่ต้นหว้า สัมผัสมั่นละไม  ชั่วชีวัน ขอโทษ หากรบกวน ขออภัย หากก้าวล่วง ขอกอดหอมด้วยมิตรภาพ ฉ่ำชื่นดั่งฝนในพรรษา ให้กวี ยลแล้วแย้มถ้อย สะท้อนธาตุเอื้อปัน กี่ฤดูดอกบวบเหลือง กี่ฤดีลูกบวบอ่อน อ่อมแซ็บ... 'ไม่เสียชาติเกิด' โอ... รสชาติผู้พึ่งพิง ทางหอม พุธ 6.11.2556 ปรับปรุง พุธ 9.12.2563 --- Good morning sunday Green zucchini fields Glaze heart arguing na Listen to someone to drive Melody She clung to the Wa tree. Feel the Lamai Forever Sorry if bothering Sorry if we go through Let's hug Hom with friendship. As juicy as the rainy season To the poet And then make a statement Reflect Element Eua Pan How many seasons yellow zucchini flower How many Aom Zab ... 'Did not lose your birth' Oh ... Dependent taste Poem by Thanghom (Translate by   https://translate.google.co.th/?hl=th ) --- (ชมภาพต้นฉบับ ข้างล่างครับ)

ผู้ยิ้มแย้ม

รูปภาพ
ผู้ยิ้มแย้ม วันเสาร์แสนเบาโล่ง คันนาสีดอกหญ้า กลับมาเป็นชาวนา ในวัยสี่สิบ เธอยิ้มรับขวัญ ไม่ประจบสายตา ไม่โหยหาของฝาก พจนาของทุ่งกว้าง ประกาศสดุดีสมถะ 'ใดไม่สมควร' ขณะเท้าทั้งคู่หยุดสดับ ราคากี่บาท เธอไม่เคยทวงถาม นางแบบไร้นาม ขึ้นกล้อง เป็นไฟล์แบ่งปันทั่วหล้า ประทับรอยไว้ลึก ประหนึ่งใครสักคน คราสบตาคนรัก |ทางหอม| อ. 5 พ.ย. 2556

ผู้มาก่อน

รูปภาพ
อาคารของสงบพริ้ม มณฑปสีกลีบลำดวน หลายใจเพียรพนมมือ นมัสการความเบิกบาน เธอไม่มีชื่อใด มดดำในซอกกลีบ อาศัยเป็นที่พักร้อน ข้อปล้องของคำรำพึง นับได้ไหมเล่า 'ประกายทองแท้' ในชั่วขณะลมไหวใบวาบ ในระเบียบกิ่งก้าน เธอเป็นดารา นำแสดงบทบาท ผู้มาก่อนฤดูกาล พฤศจิกายน  ลมหนาว มีนาคมที่จะถึง  หนาวใด? |คำแต้ม by ທາງຫອມ| อังคาร 5 พ.ย. 2556 ----- |เล่าตามคำแต้ม| ชายหน้าเศร้า เมืองเราเป็นเมืองปิดมานาน  เมืองที่สนุกสนานเบิกบานของพ่อค้าแม่ขาย เจ้าหน้าที่เมืองรุ่นเก่าและเครือข่าย เมืองที่เคลื่อนตัวไปอย่างเอื่อยอ้อยสร้อยของชาวบ้านชาวเมือง เกษตรกร ผู้ใช้แรงงาน และคนตกงาน  ก่อนการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่จะเกิดขึ้น สมัยนั่น 'บางคน' นับหัวได้ที่เกิดมาพร้อมใบหน้ายิ้มแย้ม แต่หลายต่อหลายคน หรือต้องเรียกว่า 'คนส่วนใหญ่' นั่นแหละ ต่างก็เกิดมาพร้อมใบหน้านิ่งราวหุ่นฟางไล่กาบนคันแทนาในฤดูนาปรัง อย่างไรก็ช่าง  เมืองของเรา สามร้อยปีแล้วตั้งแต่ก่อเกิด ไม่ปรากฏในความทรงจำใครเลย ว่ามีคนใบหน้าเศร้า  มีเพียง ยิ้ม กับ นิ่ง จนเมื่อชายคนหนึ่งย้ายเข้ามาเช่าเฮือนพักของโฮงเฮือนกกไม้ชื่อ "มิ่งแมนแนนสาย"

ผู้ร้อยรุ่น

รูปภาพ
ลักยิ้มของวันจันทร์ ลานบ้านสีดอกมะยม ลูกชายไหว้ย่าของหลาน เลี้ยงดูสองรุ่นแล้ว เธอยืนต้นหน้าบ้าน พริ้มดอกประดับร่าง พร้อยลูกแต่งเรือน วรรคทองของเงาร่ม สลักระหว่างวัย 'สะท้อน ย้อนแย้ง' ย่าหนึ่ง-หลานหนึ่ง วันแห่งเสียงสรวล เธอรับแรงปีนป่าย หลานไปซ้าย ทั้งที่ย่าพร่ำบอก "ไปขวานะลูก" ละครความรัก ดำเนินเรื่องในลานร่ม ตราบสิ้นเผ่าพันธุ์ |คำแต้ม by ທາງຫອມ| อ.5.11.2556 ------ |เล่าตามคำแต้ม| ตอน ชายแจกใบปลิว ยอมรับ แบบไม่ที่เหตุผลค้าน ชายคนนั้นทำให้คนเมืองเราต้องหันมามองตนเองใหม่ คำถามที่กึกก้องในใจชาวเมืองทุกคน ตั้งแต่เด็กที่เพิ่งคิดอ่านเป็น ไปจนถึงคนชราและคนป่วยหนักจะเข้าโรงในชั่วโมงสองชั่วโมงนี้คือ  "ส่องใส คืออะไรในตัวเรา ส่องใสจะสว่างไสวแค่ไหนเพียงใด ยาวนานเพียงไหน สำหรับเมืองเล็กๆ ของเรา" ทุกวัน ชายชรานัยน์ตาดำขลับเป็นประกาย ประหนึ่งแอบไปเปลี่ยนดวงตาเด็กหนุ่มมาหมาดๆ ผิวคล้ำพองาม คล้ำเพราะการเดินกลางแดด เทียวเดินแจกใบปลิวลายมือตัวอักษรธรรมลาว ตามถนนรนแคม ตรอกซอกซอย ไม่เว้นแม้ในสวนส้มแบงสาธารณะประจำเมือง ตามสี่แยกไฟแดง ตามโรงหมอลำประจำทิศของเมือง ตามซุ้มน้ำชาดอกขะย

ผู้ปีนป่าย

รูปภาพ
พุธของความลิงโลด รั้วสีดอกเข็ม บางคนยังสำรวจ ตื่นเห็นในความตื่น เธอชวนเพ่งพิศ ใต้ชายคาสีคล้ำหม่น ขับดอกไม้ให้เด่นพิเศษ ท่าทางของถ้อยคำ เชื่อว่าข้างบน 'สวรรค์ลูกห่าม ๆ' จักไปชิมรสเป็นยา ชั่วระยะสุดเอื้อมหนึ่ง เธอจัดร่างประณีต ค่อยเคลื่อนกาย ตามเส้นหญ้าแห้งนั้น รหัสความสูงต่ำ ยากง่าย ขานอ่านได้ด้วยรอยยิ้ม |คำแต้ม by ທາງຫອມ| อา. 3 พ.ย. 2556 ------ |เล่าตามคำแต้ม| บ้านเช่าฝาไม้ไผ่สาน นับหลายเดือนแล้ว ที่เขาย้ายเขามาอยู่บ้านเช่าหลังนี้ บ้านไม้ใต้ถุนโล่ง หลังคามุงสังกะสี ฝาไม้ไผ่สานประณีตออกสีหม่นเป็นผนังรอบตัวบ้านชั้นสอง ที่ไม่กั้นห้อง มีบันไดไม้อยู่ตรงมุมด้านใน ลงขั้นสุดท้ายมาแล้ว เดินวนออกไปทางซ้ายนอกชายคา ไม่ถึงสิบก้าวก็เป็นห้องน้ำหลังเล็กที่ปลูกขึ้นติดรั้วลวดหนาม มีต้นมะม่วงใหญ่ให้ร่มเงา ถัดจากห้องน้ำไปตามแนวรั้วอีกราวยี่สิบก้าวเป็นบ่อน้ำส่าง นี่คือจุดขายของบ้านหลังนี้ที่เขาพอใจมาก ชายชรานั่งจิบชาใบป่าช้าเหงาอยู่บนแคร่สะแนนไม้ใผ่ ตรงมุมใต้ถุนบ้านด้านติดถนน มีรั้วกระถินแคระสูงเพียงเอวกั้นอยู่ ลมหนาวระลอกแรกเริ่มแทรกตัวมาในทุกอณูอากาศ เริ่มจากวันที่ 14 ตุลาคม ถึงวันนี้ก็นานเป็นสอง

ผู้บันทึกรัก

รูปภาพ
เช้าผ่องของวันพฤหัส เฮือนเฮาสีดอกสะเลเต นกนักเพลงบนกิ่งมะยม ขับลำทำนองล่องโขง เธอชูช่อสะพรั่ง ข้างโอ่งมังกร เผยอดีตสรรวันพระ สัมผัสของกลีบมน ดั่งบทกวีในกัณฑ์เทศน์ บุญออกพรรษา 'อีกเก้าเดือนอันรกเรื้อ' แม้ยามหลับสงบ เธอก็แอบบันทึก วรรณกรรมความรัก แซมหูผู้เฒ่า บนหิ้งพระ รอมือดี เก็บกำ นำดอกแห้งไป โปรยธรรม |คำแต้ม by ทางหอม| อา.3.พ.ย.2556 ----- | เล่าตามคำแต้ม | นักปลูกมือทอง เป็นเรื่องหนักใจที่สุด พืชผักไม้ผลไม้ดอกที่เขาปลูก ต่างแข่งกันงอกงามให้ใบให้ดอกให้ผล จนเขาไม่มีเวลาอยู่สงบได้  ทุกบ้านในเมืองเล็กๆ ของเรา ต่างแย่งกันจองคิวเขา จนตารางงานยาวไปอีกยี่สิบปี การจับพลัดจับผลูมาประกอบอาชีพ ที่คนไม่เคยรู้จักมาก่อน หรือไม่เคยคิดกันเลยว่า จะมีขึ้นในขุมชนเมืองของเราได้ นี่เป็นเรื่องบังเอิญโดยแท้ จำได้ไหม ชาวเมืองของเราทั้งหลาย วันที่เจ้าของไร่หอมแดงเจ้าหนึ่ง ออกมาให้สัมภาษณ์ในวารสาร "มนต์หอมกระเทียม" ว่าทำไม เขาจึงสามารถทำรายได้เป็นตัวเลข 7 หลัก จากการปลูกหอมแดง 4 ไร่ เพียงฤดูกาลเดียว "ทำได้จั่งใด๋ ปลูกหอมแดงโพนเดียว 4 ไฮ่ ได้เงินล้าน" "อืมมม... ข่อยกะบ่อยากเชื่อ

ผู้รำงับ

รูปภาพ
ขาดพร่องสิ่งใด ใครเล่ารำพันเศร้า ราวกับโลกใกล้ล่มสลาย ระงมเสียงร่ำไห้โหยอ่อน เธอยื่นหน้ากวักเรียก มาสิมิ่งมิตร อิ่มเอมเต็มตื่นสถาน ยังรอ สักวรรคกวีฉ่ำ ดับกระหายอันทุรน สักบาทกวีชื่น คลายร้อนระอุอันทุราย เธอเกิดมาพร้อมสรรพ ทุกนาทีมีเผื่อแผ่ ดอกยินดีชดช้อย กลีบรู้ พอเบิกบาน แม้จังหวะลมสงัด ยังอ่อนโยนโอนอารี ประหนึ่งเล่นล้อกับโลกแล้ง |คำแต้ม by ທາງຫອມ| พฤ. 28.11.2556 🍃🍃🍃🍃🍃 |เล่าตามคำแต้ม| ปางนั้น ผมคุยกับเธอเสมอ แม้ไร้ถ้อยคำเอื้อยเอ่ย เธอเดินทางมาจากฟากโลกหล้าไกลโพ้น ยื่นนิ่งที่หน้ากระท่อม กี่วันคืนแล้ว ที่ไม่ได้พบกันขณะเปิดประตูกระท่อมมาเจอ พลันใจผมกระหวัดถึง ฉากเล่าปี่ไปคุกเข่าหน้ากระท่อมเด็กหนุ่มนาม ขงเบ้ง  ผมเป็นเล่าปี่-นอกระท่อม เธอคือขงเบ้ง-เจ้าของกระท่อม เธอสวมกางเกงยีนส์สีน้ำเงินเข้มตัวเก่า  ผมจำได้ดี  เสื้อยืดก็ตัวเก่า คอกลมสีเดียวกัน มีอักษรธรรม 'นา' ตัวใหญ่สีเทาสว่างตรงกลางเสื้อด้านหน้า จากใต้คอเสื้อลงมาเกือบถึงชาย เธอกำลังปลดเป้สีแดงดอกกะโดนที่สะพายมา ชักศอกซ้ายไปข้างหลัง ยกมือชักท่อนแขนแข็งแรงสอดลอดสายสะพาย ปล่อยให้สายสะพายทางซ้ายเป็นอิสระ ก่อนยืดตัวขึ้น ยกมือซ้า

ผู้ถ่วงดุล

รูปภาพ
โอ ผลแห่งความเชื่อมั่น จักรวาลแคบลงถนัด  ทุกอณูสัมผัส เยือกเย็น ยิ้มแย้ม เธอติดกับขั้วแม่ ผูกธาตุสัมพันธ์  เหมือนยังเขลาขลาด คล้ายกัดกร่อนกตัญญู น้ำหนักรักแท้ถ่วงดุล กี่พลังวาตะก็คารวะ ใครกันเล่าเพ่งพบ สงบตลอดสายทางชีวา พลอยสะอ้านวัยละอ่อน มรกตสกัดวัยหนุ่มสาว ค่อยขับทองวัยสะท้อน เธอหล่อเลี้ยงผู้ผ่านทาง น้ำใจผู้ฝึกตื่น ชื่นกมล |คำแต้ม by ທາງຫອມ| พ. ๒๗ พฤศจิกา ๒๕๕๖ ------------------------------ |เล่าตามคำแต้ม| หมากไม้บางชนิด "ไม่เคยรู้จักหรอก" เขาพูดเหมือนจะสารภาพ "กระทกรก เสาวรส อะไรนี่" พลางจ้องตาคู่สนทนา "ใช่! เมื่อสักสิบปีมานี่เอง ที่เขาฮิตกินน้ำปั่นผลไม้ และต่อด้วยกาฟงกาเฟกาแฟ" ผมกับเขาช่างเหมือนกันยังกะแกะ ไม่ปักใจตามหรือสันเด๋อสันเดิดกับแฟชั่น ผิดกันก็แต่เรื่องที่แฟชั่นรอบข้างมาจุดไฟให้คิดทำ เขาอาจไม่ยอมเรียนรู้มัน รู้แล้วผ่านเลยไป แต่ผม รู้แล้วอยากรู้ถึงแก่น มันคืออะไรแน่นะ ร้านอาหารในยางชุมน้อย เมือสักยี่สิบห้าให้หลัง มีไม่กี่ร้านที่พอจะรับรองแขกคน ที่มีตำแหน่งขีดขั้นได้ หนึ่งในนั้นคือ ร้านป.แป๋ว เป็นร้านของผู้หญิงแกร่งเมียคร

ผู้ตื่นอยู่

รูปภาพ
ใครบ้างค้นลงไป เปิดใบบังค่อยแจ้ง ไขที่ข้องค่อยโล่ง เฉลยคำตอบดวงตะวัน เธอบอบบาง บำรุงเบิกบานมิเผลอตน นั่น! แมลงหิวจัด ก้มกัดญาติมิตร เธอตื่นอยู่ เพียรพร้อม วันคลาดแคล้ว คืนเตรียมสู้ ใกล้มัจจุราช ทางรอดแนบข้าง ผลน้อยๆ เติบตนขึ้นแทน เสียงสวดสาธุการ ส่องใสสอดสานกังวาน โลกมอบอิสริยยศ ขณะมือเยาว์ปลิดใบปลื้ม | คำแต้ม  by ທາງຫອມ| พ. ๒๗ พฤศจิกา ๒๕๕๖ --------------------------------- |เล่าตามคำแต้ม| ตอน แตงกว่าอ่อน ใครเคยลิ้มรสหวานผลแตงกว่าอ่อน  จากเถาว์ตรงหน้า มือเด็ดขึ้นมา เช็ดขากางเกงมอมสีขี้ตม ย่อมรู้รสชาติดี แน่ล่ะ กัดเคี้ยวกลืนกินก่อนข้าวเช้าข้าวงาย เหมือนเป็นผลแห่งกรรมดีแต่ปางใด ธรรมชาติจึงประทานให้ได้ลิ้ม ไม่นานมานี้ ผมเคยไปเลือกแตงกว่าอ่อนที่ตลาด ดูแผงแม่ค้าพ่อค้าหลายเจ้า  ลูกงามๆ ทั้งนั้น  ในใจนึก 'แผงใดเล่า สดสวยแบบไม่มีสารพิษจากยาฆ่าแมลง  จากปุ๋ยทางใบ  จากลมฝุ่นควันตกค้าง' ใจหนึ่งว่า 'นำไปแช่น้ำ ล้างออกได้น่า'  อืมม... พลันนึกถึงโพนหอมแดงของพ่อ  ที่แม่นำเมล็ดแตงกว่าไปแหนบไว้ต้านตีนโพน รดน้ำ ให้ปุ๋ยหอมในแปลง  แตงกว่าที่ต้านตีนโพนก็งอกงามตามกันไป ก่อนสองเดือ

ผู้โปรยทาน

รูปภาพ
เช้าของวันอังคาร บ้านสีดอกเฟื่องฟ้า ใครสักคนบันทึกโลก บรรจุใจดวงงาม เธอย้อยระย้า เหนือเถียงนาอัปลักษณ์ รอลมพรมพลิ้วอยู่เงียบ ๆ มิแยแสสังคมไม้ มิเบื่อป่ายปีนคาคบ เท่าที่รากจะหาอาหาร หล่อเลี้ยงให้เลาะเลื้อย กระทั่งสาย  แดดกล้า กระทั่งล้า  โปรยดอก ระบายสีม่วงชมพู ให้แผ่นดิน ให้ฉากชนบทอิ่มสีสัน ให้หยิบยื่นในคุณค่า 'เพียงเท่านี้' | คำแต้ม : ทางหอม | ศ. ๑ พ.ย. ๒๕๕๖ |เล่าตามคำแต้ม| เถียงนาและเธอ หน้าบ้านพักครู ที่โรงเรียนมัธยมประจำอำเภอยางชุมน้อย บ้านเกิด  ผมสั่งเถียงนาน้อยจากช่างทำเถียงอาชีพไทบ้านธาตุน้อย มาตั้งหน้าบ้านพัก ข้างโรงจอดรถ  เป็นเถียงนามุงไพหญ้าคา สะแนน-แคร่ไม้ไผ่ขนาดสองคูณสองเมตรครึ่ง ทอดตัวอยู่ตรงกลางเสาไม้หน้าสาม น่านั่ง-นอน เรา มีป้านอง พี่มณฑา เมีย และผม ใช้เป็นที่นั่งเล่น นอนเล่น พูดคุย กินข้าว... ข้างเถียงนั้น ป้าซื้อเฟื่องฟ้ามาตั้งหนึ่งกระถาง  ส่วนใหญ่ป้าล่ะ เป็นคนรดน้ำ ดูแล เธอเติบโตตามกาลเวลา จนวันหนึ่งก็เลื้อยขึ้นบนหลังคาเถียง แตกต่อก้านแผ่ใบให้ดอก  พอบาน กลายเป็นพวงระย้าสีชมพูดูช่างน่าชมยิ่งนัก วันหยุด ผมมักมานั่งเล่น และเฝ้ามองพวงระย้าที่ห้อยลงมาตรงมุมชายคาเถ

ผู้เขียนคำนิยม

รูปภาพ
สายลมของวันพฤหัสฯ โลกสีดอกเข็ม ใครกี่คนนิ่งคำนับ คารวะเท้าทั้งคู่ เธอแน่วเด่น เหนือแนวหญ้า อวดรูปลักษณ์ง่ายงาม ภาษาของแสง ถ่ายทอดสาระของมิตร ชั่วขณะนิรันดร์ "ไร้สรรพคุณ" ตลอดวันแสนยาว เธอเขียนคำนิยม ตัวบรรจงเต็มบรรทัด สำหรับฟ้าดิน และสายลมแสงแดด รอค่ำคืนของดาวฟ้า | คำแต้ม โดย ทางหอม | -31 ต.ค. 2556- |เล่าตามคำแต้ม| ตอน ชายนักถาม บรรดาชายในเมืองของเรา น้อยคนนักจะยอมให้ชาวเมืองลืมชื่อและคุณสมบัติของตน หรือพูดอีกอย่าง ความนิยมของชาวเมือง คือส่วนสำคัญของจิตวิญญาณทำให้ชายในเมืองนี้มีชีวิตชีวา พวกเขาจึงจะมีกะจิตกะใจออกไปทำการงาน หาเลี้ยงครอบครัว และพัฒนาบ้านเมืองในวันต่อไปได้ จึงเป็นที่มาของกิจกรรมยามเย็นก่อนกลับบ้าน ที่ร้านดื่มนิยม ร้านเครื่องดื่มตรงมุมทิศตะวันตกเฉียงใต้ของลานจตุรัสใจกลางเมืองหอม ร้านที่ทุกคนมารับการยืนยันชื่อและสกุล พร้อมการันตีคุณสมบัติ จากคณะนักโฆษณาแห่งเมืองประจำร้าน ที่ทำการแสดงวาทกรรมอำพรางต่างหมอลำหมู่และวงดนตรี บ่ายสี่โมงเย็นวันนี้ แปลกไป เมื่อประหยัด หนุ่มใหญ่โสดและแพงยิ้ม ก็มาที่ร้านดื่มนิยมกับเขาด้วย "รับไวน์ผลไม้แห่งเมือง หรือ เหล้า เบียร์