ค้นหาบล็อกนี้

แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ เป็นกาพย์เป็นกลอน แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ เป็นกาพย์เป็นกลอน แสดงบทความทั้งหมด

วันอังคารที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2564

ล่มสลาย




สลายรัก สลายร่าง มิขวางกั้น
ด้วยดื้อรั้น ดันทุเรศ เป็นเหตุใหญ่
ด้วยยอมตาม ลามโลภา ไม่น่าอภัย
จึงเหลวล้ม ก้มกำภัย  ขยายวง

ที่ชอบชื่น หมื่นทวี สีสันสร้าง
ที่บอบบาง ประจ่างใส กลับไสส่ง
ที่แท้จริง สิ่งสำคัญ ก็บั่นลง
ที่มั่นคง ส่งเสริมค่า กลับฆ่าทิ้ง

เปลืองเวลา เปลืองหัวใจ เปลืองใดหมด
ไม่เหลือยศ สง่างาม ความชายหญิง
แม้ทางเลือก เพศใดใด ยังท้วงติง
เหมือนถูกทิ้ง กลางสาธารณ์ ด่านสนธยา

ถึงจุดจบ คำรบล้าน กาลกำหนด
ตามตัวบท กระทำเหตุ สังเวชหนา
โอตัวตรม ล่มสลาย คล้ายเวลา
เลื่อนไหลเลย มิเฉยชา ไม่อาวรณ์ฯ

•บงก์บงค์
•อัง.6 ก.ค. 2564


ช่างแอร์หนุ่ม ไม่นึกว่า เจ้าของร้านมาเอง

บุนทอน ดอนโขง เรียบเรียงและเล่า เรื่องจริงดลใจ (พฤหัสบดี ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๕) หนุ่มใหญ่ผู้ผัว มีโอกาสได้คุยกับคนติดแอร์ ใช่แล้ว ชายวัยสักสามสิบปี...