แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ คำแต้มตามทาง แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ คำแต้มตามทาง แสดงบทความทั้งหมด

วันอาทิตย์ที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2565

วันฟ้าครึ้ม

ถามใจดวงเก่า
ตอบแบบใจดวงใหม่มี
ฟ้าวันเดินทาง...
ครึ้มด้วยเมฆฝน
ครึ้มด้วยอารมณ์เมฆฝัน
ไกลสงคราม
เดินทางตามแผนที่รัก
แวะพักถิ่นที่ห่วงใย
เยี่ยมยามบ้านเมืองยิ้มใส
สนทนากับมุมร้านจิบกาแฟเข้าใจประทับทรวง
ทุกข์ยากไร้ล้างออกจากเมมโมรีความคิดสิ้น
ขัดข้องขุ่นเคืองยกเลิกทิ้งไปพร้อมกับการ์ดทรงจำชำรุดอีกอัน
ครึ้มมาอีกแล้ว
ฝนรินร่ำคำฅนธรรมดา
คำธรรมดาของแม่ค้าสลากเสี่ยงโชคริมฝั่งของแถวนครพนมหน้ารูปปั้นพญานาคศักดิ์สิทธ์
คำเดิมดาของแม่ค้าพ่อค้าริมของแถวเมืองมุกดาหารกี่ยวแก่การปรับปรุงตลาดใต้ดินฮิมฝั่งที่ยืดเยื้อเกินคาดการณ์วันเปิดใช้
ครึ้มมาเถิดเมฆฝัน
ฝนเอยจงรักกลายร่างเป็นเธอผู่แผ่ไออุ่นคีงบาง
เดินทางมารับขวัญคนจรในเขาวงกตล้านดวงมาลางามละมุนซึ้งซ่าน
เดินทางมาปลุกนกเพลงวัยเยาว์เสียงสุดเสน่หา
เดินทางมาเปิดซ่อมใช้หน้าต่างบานหนุ่มสาว
สวรรค์แท้จริงเดินคู่เคียงกันมาคล้ายแมวกับเงาบนกำแพงจินตนาการ
พลังงานจากกาแฟนมกลมกล่อมชุบชูก้าวค้นหา
เดินทางต่อไปสิ
ระหว่างทางมีขวากหนามเป็นด่านทดสอบ
เดินทางต่อไปเถิด
แม้ก้าวแรกจักได้บาดแผลเลือดซิบ ๆ 
ครึ้มมา ครึ้มมา
ฝากฝนมา ฝากฝันทยอยมา
ตอบใจดวงเดิมดา
ด้วยคำถามจากใจดวงดิจิตอลปรารถนา.

|ทางหอม
อา.7.8.2022/2565

วันพฤหัสบดีที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2565

ซ่านทรวงใน




ในอกอึงคะนึง
ระหว่างความผิดบาป
กลางซอกหลืบความเศร้า
ไย...มิอาจลบเลือนเล่า

ความสุขแห่งความคิดถึง
แม้เพียงปลายก้อย
ของคำโพสต์แสนสั้น
อันอาจเทียมเท่าตึกระฟ้า
มหาภูผาตระหง่าน

หากซ่อนไว้
ลึกสุด
แผ่เผยเพียงแผ่ว
ในบทเพลงของหัวใจ
รำพันทุกวินาที
ขณะลมหายใจ
เฮือกสุดท้าย

โอ...
อันความซ่านทรวงใน
มิอาจเอ่ยคำ.

วันจันทร์ที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2564

หวนรู้


ลมต้องใบยางมีเสียง
คุณเข้าวัดป่าโดยบังเอิญ
เดินมาหยุดนิ่งสดับ
เหมือนเพลงคลาสสิคมหากาพย์แห่งมหากวี
ทยอยบรรเลงเป็นระลอกคลื่น
แผ่วเบาบางขณะ
โหมกระพือกระหน่ำแทรกเป็นระยะ
แล้วค่อยๆ เบาลงๆ
แผ่วผิวกระซิบ
ผสานแสงลอดช่องหลังคาใบซ้อนสลับ
คุณอยากกล่าวคำสดุดี
หากว่า อึดอยากคำกล่าวได้เหมาะสม
คุณจึงหลับตาลง
นิ่งฟัง
นานแสนนาน
จนดอกไม้ผลิบานเต็มลานดินทรายหมาดฝน
เหมือนในเทพนิยายเรื่องหนึ่ง

พระทยอยเก็บบาตรกลับกุฏิ
เสียงไอ แทรกเสียงลมมา
ศาลาโรงฉันเปล่าไร้
หมาแม่ลูกอ่อนให้นมลูกอยู่ใกล้ชายคา
แม่ออกทยอยกลับเฮือน
พ่อออกนั่งสนทนากันที่แคร่นอกโรงครัว

คุณหยิบมือถือมา
หมายจะถ่ายคลิปลมพัดใบไม้
ฉับพลันก็ส่งกลับสู่ก้นย่ามฝ้าฝ้ายต่ำมือของแม่

นิ่งฟังคีตกวีสายลมพรมเล่นใบยางอยู่ครึกครื้น
ตั้งใจจะบรรจงบันทึกลงห้องใจให้เต็มตื่น
อนิจจา
มารผจญ
เสียงเพลงจากหอกระจายข่าวหมู่บ้านดังแทรกสอด
ประกาศข่าวทางการ
ระวังภัยโควิด-19
ให้ปฏิบัติตามรัฐสั่ง
ขณะนั้น สายลมนิ่งหยั่งเชิง
บ่ทันที่ผู้ใหญ่บ้านจะจบสาร
มันก็โถมแรงพัดกระพือกระหน่ำ
หูคุณอื้ออึงดิ่งดับสับสน
ป่ายางนาลานวัดหมุนติ้ว
ดูดกลืนตัวคุณเข้าไป
หายวับไร้ที่หมาย
หมาแม่ลูกอ่อนเงยคอจ้อง
เห็นใบยางนาใกล้แก่หล่นลงพื้นดินทรายใบหนึ่ง.

•ทางหอม
จ.09.08.2021/2564

วันพฤหัสบดีที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2564

อุกเด


อุกนำคันคากเว่าใหญ่
อุกนำเคียขอฮอเว่าหวาน
อุกนำโพสต์เม้นต์ผู้เลิศหล้า
อุกนำบักหญ้าว่าโตเป็นดอกไม้หอม
อุกนำแสงสะท้อนแว่นรถยนต์
อุกนำหนี้ออกลูกหลานแซวคับทีป
อุกนำขื่อคาเฮียนผุทลายม้าง

นกน้อยเงี่ยงหูฟัง
ลมต้องใบกล้วยใบอ้อย
ดอกผักไส่ยิ้มให้ยอดผักหวาน
ดอกบวบโสเหล่กับแมงภู่เผิ่ง
ปล่อยโลกในเฮียน
ปล่อยชานไว่กับแอ่งน้ำ
ปล่อยป่องเอี้ยมไว่กับฝา
ปล่อยไพหญ้าไว่กับคันไม้จ้อง
อุกเด ปานใดสิปล่อยได้คือว่าน้อ

•ทางหอม
ศ.16.07.2564/2021



















วันจันทร์ที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2564

เมื่อยม้อย


⊙เมื่อยม้อย
|ทางหอม |

เมื่อยนำลมนำแล้ง
เมื่อยนำฟ้านำฝน
เมื่อยนำไม้บ่มีใบป่ง
เมื่ยนำถงบ่มีเงิน
เมื่อยนำคนเป็นหุ่น
เมื่อยนำทางมีแต่โสก
เมื่อยนำโจกบ่มีน้ำ
เมื่อยนำคำบ่มีแก่น
เมื่อยนำแค้นจุกอั่งคาคอ
ในวันคืนเงี่ยงค้อย
แสงเศร้าเก่าคลี่ม่านฝน
บังคีไฟฮ่างเถียงนาน้อย

||| 





















วันอังคารที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2564

ทรวงเหงา

เหงายามเช้า
ด้วยอยู่เดียวเดี่ยวโดด
ด้วยไน้คนคิดถึง
ด่วยำน้คนห่วงหา
ด้วยไร้คนนำพา
ด้วยไร้ที่หมาย
ด้วยไร้พลัง
ด้วยแสงเงินแสงทองกลายเป็นฝุ่นไฟและเถ้าถ่านและหมอกควัน

เหงายามสาย
ใครกันเล่าเคยเคียงข้าง
ใครกันนะเคยเป็นแรงใจ
ใครกันเคยพร้อมสู้
ใครหรือคล้ายดั่งเงา
ใครไม่รู้ไม่รู้ว่าเคยร้องเพลงกระซิบแผ่วข้างหู

เหงายามเที่ยง
โหยหิวความรัก
กระหายหิวความหวัง

เหงายามบ่าย
ยอมให้ความเหงาสบตา
ยอมให้ความเหงาสอนสั่ง
ยอมให้ความเหงาบรรจุบทเรียนในอารมณ์
ยอมให้ความเหงาทำโทษที่ไม่รู้จำ

เหงายามค่ำคืน
ทุกนาทียังเปล่าเปลี่ยว
ทุกนาทียังแห้งเหี่ยว
ทุกนาทียังโอดโอยโหยหา
ทุกนาทียังรำพันสุดพรรณนา
ทุกนาทียังเหว่ว้า


เหงาทุกยาม
ทวีเหงาลุกลาม
ปกคลุมและกดทับ
เหมือนภูเขาหมื่นลูก
เส้นหญ้าน้อยนี้
มิอาจขัดขืนและหลบเลี่ยงหนีหาย.

||ทางหอม|
อัง. 6 ก.ค. 2564

วันอังคารที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2564

พื้นดอกขาม


บ่เด่นบ่ดัง จึงบ่ดี
บ่มีบ่มั่ง  จั่งบ่หมาน
บ่รวยบ่ล่ำ เลยบ่ผ่าน
บ่คือบ่ควร ชวนบ่ไป

ทุกข์นำหยัง
ยากนำหลาย
สุดทางสิไป

ยังอยู่ยังอยู่
เป็นของแท้
ยังบ่ทันตาย

ยังหัวยังยิ้ม
บ่อึดบ่อยาก
ยังคึดอ่านขยับขยาย

ซามฝนสิมา
หน่วยน้อยต้นเก่า
พอเป็นส้มจ้ำแจ่ว ยุนา

|คำแต้ม by ทางหอม 

วันอาทิตย์ที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2564

เตยต้นเตี้ย


รอยมือพ่อ
ปลูกดูแลสวนเตย
เก็บ มัดกำ ขายเตย

รอยมือลูก
ถ่ายหลายมุมมอง
ตัด ต่อ พากย์คลิปเตย

หอมตั้งแต่แรกเก็บใส่รถ
หอมกระทั่งเหี่ยวแห้งในแจกัน
และหอมในหม้อต้ม ในแก้วน้ำแข็ง ดื่มเตย

เตยต้นเตี้ย
หอมไม่หาย
เขียนกอใบก่าย

| ทางหอม
อา. 30.05.2021


[บันทึกท้ายคำแต้ม]

•สวนเตยของพ่อเกิดและเติบโตมา ถ้าจำไม่ผิด น่าจะราวๆ ยี่สิบปีแล้ว

•หลังจากพ่อปลดเกษียณจากโพนหอมแดง โอนภาระนั้นให้ลูกสาวลูกเขย ท่านก็ตั้งหน้าตั้งตาหาและปลูกผักหญ้าในสวน เก็บมัดกำไปขายตลาดสดเช้า หนึ่งในสินค้ารายวันที่ขายดีของพ่อค้าอดีตคนสวนหอมแดงคือ ใบเตยสด

•ปีกลาย 2020 พอมีโรคโควิดระบาด ผลประกอบการค้าขายของพ่อลดลงมาก พ่อบ่นให้ฟังตอนกลับบ้าน ถึงตอนนี้ เข้าปีที่สองที่โควิดยังระบาดอยู่ ตอนต้นเดือนนี้ ผมกลับไปเยี่ยมบ้าน ไม่เห็นพ่อบ่นว่าไง หรือว่า ใบเตยกลับมาเป็นสินค้า "ขายได้" เป็นปกติแล้ว

•แต่ที่แน่ๆ กอเตยหลังได้ฝนใหม่ยังคงเขียวสดชวนมอง ทั้งในสวนของพ่อ และสวนของพ่อตาที่เอาก้านยอดพันธุ์เตยจากสวนของพ่อมาปลูก.



วันศุกร์ที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2564

คือตองกล้วย


เป็นผืนยังแบ่ง
ซ้ายขวา
มีก้านเป็นแกน
รวมกันเป็นใบ

เขียวบางเป็นแผ่น
เขียวกลมเป็นลำยาว

นกเช้าเสียงใส
สะกิดสะเกา

แสงเช้าส่องใส
เปิดม่านกางกั้ง

เป็นคือใบตองกล้วย
เป็นคือใบตอง
คือใบ
เป็น


| ทางหอม 
ส. 29 พ.ค. 2564


[บันทึกท้ายคำแต้ม]

นั่งมองตองกล้วยข้างบ้าน ขณะลงงานครัวเช้านี้
ให้รู้สึกถึงความจริงบางอย่าง  ที่ตองกล้วยเป็นอยู่

การถ่ายทอดด้วยวิธีคำแต้ม มันโล่งนะ มันสบายๆ
หาคำให้ได้ความ  เพ่งใจให้เห็นความคิด
แล้ว ค่อยๆ วางขบวน

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมยามกันเดอ.

วันจันทร์ที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2564

ตากล้า

หญ้านกเขาออกดอก
ฝนใหม่โปรยสาย
ควายวัวตัวใหม่และเล็มหญ้า
ไถคราดหายหน้า
รถไถนั่งขับคำราม

นาหว่านระบาดทั่ว
พฤษภา กำลังแตกหน่อ

นั่นหญ้านกเขานาใคร
ยิ้มรับลมสายทักทายฝน
หรือยังเหลือ
ไถกับแอกยนคอควายสักตัว
และเสียงลำจับคันไถตามก้น

ตั๊กแตนอีแม่ฝ้าย
ในพุ่มดอกหญ้านกเขา
กำลังคอย...
ข้างๆ ตากล้าสุดท้ายข้างเถียงน้อย

ทางหอม | ตากล้า
อัง. 25-05-2564



[ถอดถ่ายอักษรทำ]

 

• ฝนยังโฮยฮำพื้น

หญ้านกเขากะยังซืน

แต่นาหว่านบ่ไถฮุดแล้ว

ทางตากล้ากะบ่ยัง แท้นอ.


🥰🤗🔴🌝🤔


[ไม่ไกล by  โพนหอม]

 

นาใหม่ นาเก่า

 

นาใหม่ใหม่  หว่านหว่านหว่าน  อ่านคิดวาบ

รอฝนอาบ  อิ่มไอฉ่ำ  หน่อนำเขียว

ฝนทิ้งช่วง  ห่วงหญ้าท้น  ปนใบเรียว

ห่อคลุมข้าว  หนาวทรวงเซียว  เปลี่ยวรวงคอย

 

นาเก่าเก่า  หว่านกล้าก่อน  ค่อยถอนมัด

แนวถนัด  ไถดำกล้า  นาสุดสอย

เป็นเดือนเดือน  เหมือนชีวิต  ติดฝนปรอย

ดิ่งลึกล้ำ  ฉ่ำเหงื่อพร้อย  ร่ายรอยแรมฯ


---


ไกลโควิด

 

เล่นออนไลน์  ใช้เน็ตฟรี  มีที่ไหน

เล่นกำไร  เล่นโพสต์ร่าย  หลายช่องฝัน

แต่ทนอด  อดทนสร้าง  ทางรำพัน

คอนเท้นต์ปัน  ขันแบ่งเบา  เกลาปัญญา

 

เล่นออนไลน์  ได้ส่วนตัว  กลัวโควิด

ห่างกันนิด  คิดกันหน่อย  ปล่อยปัญหา

มือถือเล่น  สื่อสัมพันธ์  กันเรื่อยมา

ใกล้จอพา  ไกลโควิด  ติดออนไลน์ฯ

 

22.05.2564


วันเสาร์ที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2564

จังหวะหัวใจนั่น

เสียงจาต้าน
เหมือนหมอลำเพลินฟ้อนแอ่น
ก่อนเข้าเรื่อง
ลำโศกโศกา
สะอื้นร่ำ

จารโตลาวเดิมดา
คล้ายจกหัวใจออกมาล้าง
เบิ่งฮอยบุบ แป้ว แผล ตรงเลือดอาบ

ย่าวผะหยา
ในคองห้วยครกลงมูน
หาจกดินพื้นโยน
เห็นปลาหลดดิ้น
ยามลมหนาวต้องฮวงเข่า
บายบักขามหวานกินสวย

วันจันทร์ที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2564

รักเลยเพล

ไปเพลมาแล้ว
ย่ากะล้างปิ่นโตคว่ำไว้
สะแนนไม้ไผ่อาบแดด
สะเลเตข้างโอ่งมังกรซอมซิง
ไก่ในป่ามอนขันเล่น
นกเทิงกกเฟียงส่งข่าว
กะปอมกำพร้าเทิงกกมี่คะนิงหวน
กับแก้ฝาเล่าเข่าใต้ฮ่มขามทวนคำ
ขี้เกี้ยมเอียงคอส่องใกล้ด้งม่อนพิงเสาเฮียนหูก

ลีลาชีวิต
ดำเนินตามทาง
ย่านั่งคุยกับกะต่าหมาก
ครกน้อยรับแรงกระแทกของสากเหล็กน๊อต
คุ้ยขึ้นมาเคี้ยว
เก็บของเข้าต่า

มื้อนี่
ต้องไปตัดใบตองตาก
เอาไว่ห่อข้างต้มข้าวหนม

ทางหอม | 16.03.2564





วันอาทิตย์ที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2563

ยังอยู่ | Still at the same place

เลยเถียงนาขึ้นไป
ยังเหลือป่าหัวนาของพ่อใหญ่
ยังเหลือซุมแซงไม้กกใหญ่ๆ
ยังเหลือเห็ดหมู่งามหลังยามฝนใหม่ดอกใหญ่ๆ
ยังเหลือผลไม้หน่วยใหญ่ๆ
ยังเหลือเฟือยไม้เคียใหญ่ๆ
ยังเหลือฟืนโด้นใหญ่ๆ
ยังเหลืองูโตใหญ่ๆ
ยังเหลือหนูพุกขวยใหญ่ๆ
ยังเหลือกะปอมก่าโตใหญ่ๆ
ยังเหลือมดแดงฮังใหญ่ๆ
ยังเหลือบ่างโตใหญ่ๆ
ยังเหลือเส้นทางย่างคองใหญ่ๆ
ยังเหลือหญ้าคาให้เกี่ยวมามุงเถียงใหม่ๆ
ยังเหลือเสียงนกเป็นเพลงลำกลอนใหม่ๆ
ยังเหลือบรรยากาศดอกไม้ป่าหอมมาใหม่ๆ

เลยเถียงนาขึ้นไป
ยังเหลือแบบนี้อยู่หลายปานใด๋
ในโลกใบเก่าๆ
ในยุคออนไลน์ลอยไปไหว่ๆ

|ทางหอม
จ.21.12.2563

---
Therefore arguing the field up
The forest remains of the big father's fields
Still left with a large reed.
Still remaining beautiful village mushrooms after a big new rain
There are still large pieces of fruit left.
There is still plenty of big kea
There is still a big firewood.
There are still big snakes.
There are still big vicious rats.
There is still a big big kompom.
There are still large red ants.
There are still large marmots left.
There is still a big Kong grill path left.
There is still a new crop of grass to come and argue
Still, the bird's voice is still a new poem
There are still new fragrant wild flowers atmosphere.

Therefore arguing the field up
There are still many things like this.
In the old world
In the online age, floating away.

ThangHom
Mon 21.12.2020
|Translate by translate.google.com|

วันอังคารที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2563

การเริ่มต้น

สิ้นสุดชื่นบาน
สิ้นสุดรื่นรมย์
สิ้นสุดฉ่ำหวาน
สิ้นสุดฮ่ำฮอน
สิ้นสุดคะนิงหา
สิ้นสุดพึงใจ
สิ้นสุดอาวรณ์
สิ้นสุดม่วนยิน
สิ้นสุดวาดฝัน
สิ้นสุดสารพัน
...
จึ่งเริ่มต้น
การดุ่มดำเนิน...

ท่วมและแล้ง : กลอนข่าวใจ

ฝนตกต้อง ท้องนา เป็นท่าน้ำ ฝนตกย้ำ ลำมูน ลำชีเสียว ฝนตกหนัก ผักข้าว หนาวทรวงเซียว ฝนมาเที่ยว นานวัน คนหวั่นเกรง คนหวั่นนา นึกอ่วม ท่วมซ้ำซ้ำ...