วันศุกร์ที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2565
วันพุธที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2565
วันอังคารที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2565
วันเสาร์ที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2565
วันศุกร์ที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2565
บาดแผล (ทวนมุมมองของคนรักกัน)
บาดแผล (ทวนมุมมองของคนรักกัน)
คำแต้มของ ธีรยุทธ บุษบงค์
(ตีพิมพ์ครั้งแรกใน กรุงเทพธุรกิจ-จุดประกายวรรณกรรม ๒๕๔๕)
เส้นลวดขึงไว้ตากผ้า
หายเข้าไปในเนื้อมะม่วงวัยสาว
อย่างจำนน
กลายเป็นส่วนหนึ่งของกันและกัน
ฝ่ายหนึ่งเคยโอบกอดรัด
ฝ่ายหนึ่งคอยฮึดฮัดคร่ำครวญ
ล่วงมาหลายปี
ฝ่ายหนึ่งกลับครอบงำ
ฝ่ายแรกจำทนอยู่อย่างหมดทางดิ้นรน
ผู้สร้างบาดแผลกลับได้บาดแผลเสียเอง
รอพายุฤดูร้อนแยกทั้งสองออกจากกัน
การพลัดพรากรอฝากแผลใหม่เป็นกำนัลฯ
วันพุธที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2565
กลิ่นที่ไม่เคยเป็นอื่น
เธอรู้ตัวบ้างไหม
มันไม่เคยจางหายไปจากชีวิต
ข้างในนั้น
กลิ่นสายน้ำห้วยครกที่เอื่อยไหลลงสู่ลำแม่มูล
ติดตัวเธอไป
ในรถโดยสารสู่เมืองใหญ่
ในรถไฟสู่กรุงลุ่มลำเจ้าพระยา
กลิ่นหญ้าฟางข้างเถียงนาใต้ร่มหว้าชรา
ติดตัวเธอไป
ในตึกเรียนปริญญา
ในห้างสรรพสินค้า ร้านมิยอมหลับ
กลิ่นดอกไม้หอมของทุ่งรักหลังฤดูเก็บเกี่ยว
จะยังติดตัวเธอไป
ในห้องแอร์สำนักงาน
ในห้องคาราโอเกะ คลับบาร์
ตัวเลขอายุเพิ่มสู่หลักสองหลักซาว
เธออาจลืมไปว่ามันยังคงอยู่
กลิ่นผ้าไหมแม่ที่เพิ่งตัดจากหูกทอใหม่ใหม่
กลิ่นจอบเปื้อนเหงื่อพ่อที่เพิ่งว่างจากมือดำด้าน
กลิ่นแกงปลาช่อนหนองไผ่ใส่ดอกและหัวหอม
กลิ่นผักกะแยง มดแดงเปรี้ยว
กลิ่นปลาร้า
ส้มตำ เมี่ยงลำข่า
.............................
.............................
โอ...กลิ่นพี่น้องเชื้อแถว
กลิ่นที่ไม่เคยเป็นอื่น
จะยังติดตัวเธอไป
ไม่มีวันจางหาย.
วันอังคารที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2565
นักรบไก่หญ้า
นักรบไก่หญ้า
คำแต้มของ ธีรยุทธ บุษบงค์
(ตีพิมพ์ครั้งแรกใน ลมผลัดขน คนลอกคราบ ๒๕๕๗)
กลางนาผ่องข้าวพราวรวง
พิศภาพพี่น้องอิ่มทรวง ไฟฝันโชติช่วง
ส่องทางพร่างพื้นตื่นพร้อม
หญ้าแพรกแปลกปลายปมป้อม เสาะสรรดีพร้อม
ชักชวนเล่นตีไก่หญ้า
ท่ามทุ่งสีทองทาบทา แผ่นดินปู่ตา
พื้นบ้านย่ายายลำเนา
เปลี่ยนตีเปลี่ยนตี ใหม่-เก่า เปลี่ยนโลกใบเหงา
เป็นโลกดอกฝันเพิ่มพูน
บานหอมไม่ยอมเสื่อมสูญ บริสุทธิ์บริบูรณ์
บ่มเพาะหน่อพันธุ์บำเพ็ญ
แลกเปลี่ยนเรียนรู้อยู่เย็น หมดมือค่อยเฟ้น
ที่แกล้วยืนหยัดประลอง
ที่แพ้แน่แน่วแคล่วคล่อง ค้นหาสำรอง
หวังกลับแก้มือประชัน
รื่นร่มไม้นาบ่ายนั้น เมื่อยล้าโรมรัน
สองน้อยพี่น้องหลับพริ้ม
กอดทหารไก่หญ้าอมยิ้ม ฉายแววเอมอิ่ม
ฟ่อนฟางต่างหมอนช้อนฝัน.
ใบซ่อนดอก
ใบซ่อนดอก
คำแต้มของ ธีรยุทธ บุษบงค์
(ตีพิมพ์ครั้งแรกใน สยามรัฐสัปดาหวิจารณ์ ๒๕๔๕)
ใบไม้เหมือนเสื้อผ้า
ปิดซ่อนบางสิ่ง
เปิดเผยบางส่วน
ดอกไม้แต่งต้นสง่า
ซุกใต้ใบไม้
ปรุงกลิ่นหอมพื้นถิ่น
ถนอมนวลกลีบงามแห่งเผ่าพันธุ์
ลมพัดอ่อนโยน
ใบไม้พลิกไหว
ดอกไม้หลบหน้า
เขินอาย
ดวงตะวันฤดูหนาว
ส่องแสงทาบทา
ทั่วท้องทุ่งตะวันออกเฉียงเหนือ
วันใหม่ของโลกเก่า
มอบความอบอุ่นแผ่เผื่อ
ลมพัดกระหายหิว
ฉีกตัดใบไม้ ปลิดปลิว
แสงเช้าถูกเมฆหมอกกักกั้น
วันเก่าของโลกใหม่
ดอกไม้ไร้ที่ซุก.
วันจันทร์ที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2565
เคราะห์รักพันปี
เพิ่น l เขยคำ.1
เฮายืนเทิงโพน เพิ่นยืนบนพรม โลกต่างระดับ เวลาเดียวกัน เพิ่นเพลินยิ้มอยู่ในทางสายดอกไม้หอม เฮาอมทุกข์บนคันแทนากิ่ว ดวงตาเว็นดับสนิท ดวงเดือนม...

-
-เรื่องสั้นโดย คีต์ คิมหันต์- ---เรื่องสั้นชนะการประกวด "ชายคาเรื่องสั้น 10" ปี 2018--- ----------------------------------------...
-
เช้าล้างหน้า ความเก่าหลังก็พลันตื่น ความใหม่หน้าก็แวะมาทักทาย สายล้างหน้า ความเร่งรัดระรื่นเย้ยกดข่ม ความกระวนกระวายระรื่นโขกสำทับ เที่ยงล้า...
-
[แปล โดย บ่าวทิ ทางหอม ณ ยางชุมน้อย] #ฮอยคำ : เล่าคำ ทำมาหากิน ซาว คึดได้ไปเป็น คึดได้ไปเป็น "มีเงินจักซาวบ่?" เคยได้ยินบ้างไหมเ...