ค้นหาบล็อกนี้

วันพุธที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2564

ไค

>>>>>>ไค
หายป่วยไข้
>>>>>>>ไค
เซาเป็นบ้าป่วง
>>>>>>>>ไค
ห่างไกลความจนยาก
>>>>>>>>>ไค
เหมิดหนี้สิน
>>>>>>>>>>ไค
บ่ถืกกดข่มขืนใจใส่ร้าย!
กะสิไคคัก!!!

|||ทางหอม
25.08.2021/2564

วันอังคารที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2564

ลมหายใจอุ่น



ระยะทางระหว่าง 
คิดถึงและห่วงใย 
แม้ยาวไกลกว่าเส้นทางรถไฟรอบโลก 
แต่ เหมือนว่าอยู่ตรงหน้า 
แลกยิ้ม และดมดอมกลิ่น 
ลมหายใจอุ่นๆ 
ชุบชีวิตให้ตื่นฟื้น

ທາງຫອມ
24.08.2021/2564

วันศุกร์ที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2564

จับต้อง/สัมผัส


@สัมผัสรัก รสรักซ่านกระซิบ
สัมผัสน้ำใจ น้ำใจชื่นรื่นรมย์ระยับระย้า
สัมผัสหอมมวลมาลี ย่อมหอมหวนชวนชมชื่น
สัมผัสของแท้ของจริง เพียรลูบคลำพร่ำพริ้มอิ่มอิงเอื้อ
สัมผัสมิตรภาพ อาบซ่านแสงส่องละอองสว่างหวังวาด
สัมผัสพลังใจ ได้พลังเติมแรงมิรู้เหนื่อยหน่าย
สัมผัสมืออุ่นๆ ปลอบประโลม ค่อยๆ ฟื้นตื่น จึงก้าวต่อไป
สัมผัสอ้อมกอดอารีรอบ อุ่นถึงทรวงในนานนับชาติตราบนิรันดร์
สัมผัสคำสัตย์ แผ่ผายความหมายประกายฝันพร่างทั่วทั้งดินและฟ้า
สัมผัสรสมือเท้าเคล้าเหงื่อเค็มเต็มตื้น พร้อมร่วมทางฝ่ามรสุมมิคลายคลอน
สัมผัสแผนงานผ่านหัวจิตหัวใจสูงสง่าน่าเคารพศรัทธา ค้อมคารวะ
สัมผัสหลากวิธีสดับแลสกัดแก้ปวงปัญหามาดแม่นแน่นในมรรคในผลเบาบางสร่างหายทันท่วงทีมีรอยยิ้มนำเสมอๆ
---

แต่ โทษทีเถอะ! ฯพณฯ จ๊ะๆๆๆๆๆๆๆ
ทุกนาทีชีวิตโควิดระบาดกระหวัดเกี้ยวฉกกัดฟัดจมเขี้ยวแล้วลากถูไถคร่าทิ้งเป็นของเล่นกลางถนนสาธารณ์ตรงหน้าเต็มสองตาหมู่มารามาตย์ชาติสถุนสัตวาธรรม์ ที่สัมผัสอยู่นี้
เป็นสัมผัสอันใดหนอ

แถมมิอายพ่ายตื่มทมิฬสั่งก๊วนลิ่วล้อค้าคบสบเสพชาติชั่วกระสุนศพคิดผิดอุบาทว์
สาดส่งใส่มิ่งพิสุทธิ์ใสกระแสเสียงเรียงเรียกร้องป้องสิทธิ์นิมิตฟ้าดินใหม่
มั่นมิ่งละมุนหมายทลายทะมึนหมองก่ำคล้ำเขลอะเลอะเปื้อนปอกลอกครอบข่มคลุมกุมขังอย่างกักขฬะน่าสมเพชเวทนาขี้เลื่อยเน่านองไหลในหัวในเซลล์หยาบมาช้านาน...

ผลลัพธ์ใดก่อ เป็นฉันใดเล่า ใครจะรู้ไหม?

คำตอบอยู่ในนรกขุมใดฤๅ?

----
ทางหอม
อัง.12.08.2021









วันจันทร์ที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2564

หวนรู้


ลมต้องใบยางมีเสียง
คุณเข้าวัดป่าโดยบังเอิญ
เดินมาหยุดนิ่งสดับ
เหมือนเพลงคลาสสิคมหากาพย์แห่งมหากวี
ทยอยบรรเลงเป็นระลอกคลื่น
แผ่วเบาบางขณะ
โหมกระพือกระหน่ำแทรกเป็นระยะ
แล้วค่อยๆ เบาลงๆ
แผ่วผิวกระซิบ
ผสานแสงลอดช่องหลังคาใบซ้อนสลับ
คุณอยากกล่าวคำสดุดี
หากว่า อึดอยากคำกล่าวได้เหมาะสม
คุณจึงหลับตาลง
นิ่งฟัง
นานแสนนาน
จนดอกไม้ผลิบานเต็มลานดินทรายหมาดฝน
เหมือนในเทพนิยายเรื่องหนึ่ง

พระทยอยเก็บบาตรกลับกุฏิ
เสียงไอ แทรกเสียงลมมา
ศาลาโรงฉันเปล่าไร้
หมาแม่ลูกอ่อนให้นมลูกอยู่ใกล้ชายคา
แม่ออกทยอยกลับเฮือน
พ่อออกนั่งสนทนากันที่แคร่นอกโรงครัว

คุณหยิบมือถือมา
หมายจะถ่ายคลิปลมพัดใบไม้
ฉับพลันก็ส่งกลับสู่ก้นย่ามฝ้าฝ้ายต่ำมือของแม่

นิ่งฟังคีตกวีสายลมพรมเล่นใบยางอยู่ครึกครื้น
ตั้งใจจะบรรจงบันทึกลงห้องใจให้เต็มตื่น
อนิจจา
มารผจญ
เสียงเพลงจากหอกระจายข่าวหมู่บ้านดังแทรกสอด
ประกาศข่าวทางการ
ระวังภัยโควิด-19
ให้ปฏิบัติตามรัฐสั่ง
ขณะนั้น สายลมนิ่งหยั่งเชิง
บ่ทันที่ผู้ใหญ่บ้านจะจบสาร
มันก็โถมแรงพัดกระพือกระหน่ำ
หูคุณอื้ออึงดิ่งดับสับสน
ป่ายางนาลานวัดหมุนติ้ว
ดูดกลืนตัวคุณเข้าไป
หายวับไร้ที่หมาย
หมาแม่ลูกอ่อนเงยคอจ้อง
เห็นใบยางนาใกล้แก่หล่นลงพื้นดินทรายใบหนึ่ง.

•ทางหอม
จ.09.08.2021/2564

วันพฤหัสบดีที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2564

ในคีง



เช้าของเขาสีใบข้าว
เดือนแปดคล้อย
ขับรถตามหา
ความจริงในโลก
ความฝันใต้หล้า

ท่งนา เอิ้นหาใผ
เถียงนา ยิ้มให้ใผ
กกไม้ใบหญ้าร่ายรำ
คันแทสานกันปานฝ้ายผูกแขน

ทางหอม 
พฤ.5.8.2564/2021










วันจันทร์ที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2564

เกิดบนตาย

ในนามไทรทราม
เกิดบนต้นไม้ใหญ่สมบูรณ์
ค่อยๆ เติบโตจากผู้ให้
สูบกิน สูบกิน
เติบใหญ่
หยั่งรากทิ่มแทงแทนที่
เติบใหญ่
ดื่มเลือดผู้เผื่อแผ่เกื้อกูล
มิเคยเฉลียวในเมตตา
มิเคยให้ค่าผู้เลี้ยงดู
มิเคยคิดแม้เศษเสี้ยวธุลีฝุ่น
ใครให้ชีวิต
ใครให้โอกาส
ใครให้มีอำนาจมหาศาล
ใครให้ได้สำแดงฤทธิ์บ้าแห่งตน
เติบใหญ่มิยอมหยุด
ทำลายทุกอณูเพื่อตนของตนถ่ายเดียว
ทำลายทุกส่วนที่รากหยั่งขยาย
ที่ตัวต้องการ
ที่ตัวโลภปรารถนา

จึงได้ชื่อ
"นักฆ่าเลือดเย็น"
แม้นกหนูกระรอกกระแต
ยังเมินผลบิดเบี้ยวสีดำทะมึน
แม้จะย้อมด้วยน้ำตาลสีสด
แม้จะใช้นางกวักผู้เป็นทาสสักแสนล้านป่าวร้องร่ำเชื้อเชิญ
สัตว์น้อยใหญ่ก็มิหันแล
ไม่นานดอก ไม่นาน
เมื่อต้นไม้ใหญ่ผู้ให้ชีวิตตายสนิท
เมื่อมีต้นลูกของเธอเกิดบนร่างเธอ
เธอจะค่อยๆ ตายทีละนิดๆ
มิแตกต่างจากที่เธอเคยสนุกกระทำ
มินานนักดอก
มินาน

|||ทางหอม
2 ส.ค. 2021/2564

เวลาให้อายุ จัดสรรประสบการณ์

อายุได้มาด้วยเวลา ประสบการณ์ก็ได้เวลาช่วยจัดสรร คืนวันสีอะไรส่องโลมไล้ชีวิต เดือนปีผลิดอกผลหอมเพียงไหน ยามเพ่งจ้องตาอายุยามสาย ๆ...