วันอาทิตย์ที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2565

วันฟ้าครึ้ม

ถามใจดวงเก่า
ตอบแบบใจดวงใหม่มี
ฟ้าวันเดินทาง...
ครึ้มด้วยเมฆฝน
ครึ้มด้วยอารมณ์เมฆฝัน
ไกลสงคราม
เดินทางตามแผนที่รัก
แวะพักถิ่นที่ห่วงใย
เยี่ยมยามบ้านเมืองยิ้มใส
สนทนากับมุมร้านจิบกาแฟเข้าใจประทับทรวง
ทุกข์ยากไร้ล้างออกจากเมมโมรีความคิดสิ้น
ขัดข้องขุ่นเคืองยกเลิกทิ้งไปพร้อมกับการ์ดทรงจำชำรุดอีกอัน
ครึ้มมาอีกแล้ว
ฝนรินร่ำคำฅนธรรมดา
คำธรรมดาของแม่ค้าสลากเสี่ยงโชคริมฝั่งของแถวนครพนมหน้ารูปปั้นพญานาคศักดิ์สิทธ์
คำเดิมดาของแม่ค้าพ่อค้าริมของแถวเมืองมุกดาหารกี่ยวแก่การปรับปรุงตลาดใต้ดินฮิมฝั่งที่ยืดเยื้อเกินคาดการณ์วันเปิดใช้
ครึ้มมาเถิดเมฆฝัน
ฝนเอยจงรักกลายร่างเป็นเธอผู่แผ่ไออุ่นคีงบาง
เดินทางมารับขวัญคนจรในเขาวงกตล้านดวงมาลางามละมุนซึ้งซ่าน
เดินทางมาปลุกนกเพลงวัยเยาว์เสียงสุดเสน่หา
เดินทางมาเปิดซ่อมใช้หน้าต่างบานหนุ่มสาว
สวรรค์แท้จริงเดินคู่เคียงกันมาคล้ายแมวกับเงาบนกำแพงจินตนาการ
พลังงานจากกาแฟนมกลมกล่อมชุบชูก้าวค้นหา
เดินทางต่อไปสิ
ระหว่างทางมีขวากหนามเป็นด่านทดสอบ
เดินทางต่อไปเถิด
แม้ก้าวแรกจักได้บาดแผลเลือดซิบ ๆ 
ครึ้มมา ครึ้มมา
ฝากฝนมา ฝากฝันทยอยมา
ตอบใจดวงเดิมดา
ด้วยคำถามจากใจดวงดิจิตอลปรารถนา.

|ทางหอม
อา.7.8.2022/2565

วันศุกร์ที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2565

ช่องใจส่อง ป่องเอี้ยมใจ


เป็นช่องในดิจิตอลเลนส์
ทะลุสู่โลกเก่า
ใจเยาว์ยังอยู่ไหม
วนลูปในนาสวน
ควายนายังอยู่ไหม
กดไลค์คองไถงาม
ให้ใจต้นกล้าแตกกอ
แชร์ภาพหมู่ปลากลูกคอกมุมตากล้าข้างเถียงใต้ฮ่มไฮ
แมงมุมเขียวบนใบกล้าโพสต์ท่าบนรังตาข่าย
ซุมเน็ตไอดอลนกจาบคาทยอยจับพุ่มใบส้มแบง

ความเหงาในนิยายแชท
ความเศร้าในนิยายคำ
ทยอยไหลเวียนดังสายเลือด
คนออนไลน์ระวังใจ
ค้นหาช่องทาง
ก้าวสู่โลกสีเทาทึม
ไปพำนัก
ในโมงยามของโลกบ้าซ้อมรบ
ในวังวนของโรคระบาดบาทดอล
ในคับแคบของหน้าต่างอำนาจเงินคำกำมีดซ่อนข้างหลัง

สบช่องใจดิจิตอลโฟกัส
ดาวน์โหลดทุ่งวัยเยาว์
ไว้ในชิปอารมณ์หวนคะนิง
ของหุ่นยนต์เท่าฝามือรุ่นล่า
เป็นของขวัญวันเกิดทิพย์
ทุกนาทีนิรันดร์
ในแอปเล่นเพลงซ้ำ ๆ ถึงเธอผู้เป็นดวงใจ.









ในนามแห่งหน้าที่

วันพฤหัสบดีที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2565

เราเป็นใครบางคน

| คำแต้มของ ทางหอม|

ตอนเป็นเด็กประถม
สังเกตผู้ใหญ่ที่เดินผ่าน ขับรถผ่าน
ทำไมเขาไม่ยิ้ม
ทำไมเขาเศร้า ๆ
ทำไมใบหน้าเขาดูยุ่งยาก
ทั้ง ๆ ที่อากาศก็ดี๊ ๆ
ทั้ง ๆ ที่ยังเช้าอยู่เลย
ทั้ง ๆ ที่คนรอบข้างก็ล้วนเป็นญาติพี่น้องกัน

โลกใบนั้นยังเยาว์
เหมือนทุ่งข้าวยามลมฝนโลมไล้
คล้ายนกเพลงไร้สังกัดบนกิ่งหว้า
ดังบัวเผื่อนบานในทุ่งท่านาร้างไร้เจ้าของ
เฉกสัมผัสแห่งหยาดน้ำค้างต้องกลีบบาง
ดอกไม้ทุ่งยามเช้าหมอกขัวนัวส่องประกายอบอุ่นนัก

ตอนเป็นเด็กประถม
ผ่านมายาวนานแล้ว
ทำไมเราไม่ยิ้ม
ทำไมเราเหงา ๆ
ทำไมใบหน้าเรายับย่น
อากาศเปลี่ยนไปต่างเก่าหลังหรือ?
เช้า ๆ อย่างวันนี้ต่างจากเช้า ๆ อย่างวันนั้นหรือ?
โอ...คนรอบข้างเป็นไทอื่น มากขึ้น ๆ แล้วหนอ.

วันจันทร์ที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2565

ฝนตกในใจ

ฝนตกในใจ
คำแต้มของ ทางหอม
----

ไม่ได้รดน้ำสวนน้อยหลายวัน
ดินยังชื้น
ใบไม้ยังเขียวงาม
ลดเวลาทำภารกิจยามเช้า
แต่พื้นแฉะ
ขึ้นรถนอกบ้านจะเปียก
ต้องเตรียมร่มไปทำงานด้วย
ต้องหาที่จอดรถในร่ม
จานชามล้างไว้ในชั้นต้องเก็บเข้าร่ม
เสื้อผ้าตากในร่ม
หากาละมังรองน้ำจากท่อรางน้ำจากชายคา
ก่อนออกจากบ้าน ก่อนนอนตรวจตรา
ต้องไม่ลืมปิดหน้าต่าง
ฝนสาดเข้าบ้านจะมีงานบ้านเพิ่ม
ฝนสาดพื้นบ้านจะชื้นจะลื่นล้ม พื้นบ้านจะบวมจะผุเร็ว

ฝนตกหลายวัน
ชีวิตตื่นหลายชั้น
ฝนตกภายนอกให้ชีวิตมีรายละเอียดเพิ่มทุกวัน
ส่วนฝนตกภายในทุกเมื่อให้สิ่งใดใสฉ่ำบ้างหนอ
---

ท่วมและแล้ง : กลอนข่าวใจ

ฝนตกต้อง ท้องนา เป็นท่าน้ำ ฝนตกย้ำ ลำมูน ลำชีเสียว ฝนตกหนัก ผักข้าว หนาวทรวงเซียว ฝนมาเที่ยว นานวัน คนหวั่นเกรง คนหวั่นนา นึกอ่วม ท่วมซ้ำซ้ำ...