ค้นหาบล็อกนี้

แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ขีวิตและโลก แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ขีวิตและโลก แสดงบทความทั้งหมด

วันพุธที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2563

แจบใจ


ได้ไถกับมือ
ได้ปักดำกับหม่อง
ได้เอาหุ่นหลายเทื่อ

นั่นสินะ
ทำกับมือ
ลงแฮงลงใจทั้งชีวิต

ตรงหน้าก็ชวนยิ้ม
ตรงหลังก็ชวนมอง
ซ้ายขวาก็ชวนสิเน่หา
ตรงไหนๆ ก็ชวนรื่นรมย์เย็นหูชื่นตา

ระหว่างทางสัญจรในดงโพสต์และไลค์และแชร์
ผ่านนาข้าวกี่กิโล
ผ่านสวนหอมสักกี่ไร่
ยังชวนสร้างคลิปข่าวใจ
ฝากให้ใครที่ลืมวันวานแสนฉ่ำหมู่นั้น


ทางหอม | แจบใจ

วันอาทิตย์ที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2563

เชื้อล่องหน

เราไม่เห็นเจ้า
จึงหวาดเกรงระแวงกลัวสะท้าน
เร่งสร้างกำแพงมหึมากั้นขวาง

เจ้าเห็นเรา
เป็นแค่สิ่งมีชีวิตกะจิดริดสินะ
จึงโหมขยายเผ่าพันธุ์ให้ระทึกใจเล่น

วันแล้ววันเล่า
จากเมืองนี้เท่านี้
ไปเมืองนั้นเกินรับมือ

ประเทศใดเล่า
ที่เจ้าสังกัดจำกัดตน

ไม่ต้องอาศัยการงานแลกเงินสินะ?
ไม่ต้องการสวัสดิการให้เปล่าใช่ไหม?
ไม่จำเป็นดอก เกียรติศักดินา
ไม่มีชนชั้นวรรณาแท้จริง

เท่าเทียมทุกกระเบียดนิ้ว
สายพันธุ์เสรีของเจ้า
เป็นหนึ่งเดียวกับจักรวาล

| คำแต้ม by ทางหอม |

เวลาให้อายุ จัดสรรประสบการณ์

อายุได้มาด้วยเวลา ประสบการณ์ก็ได้เวลาช่วยจัดสรร คืนวันสีอะไรส่องโลมไล้ชีวิต เดือนปีผลิดอกผลหอมเพียงไหน ยามเพ่งจ้องตาอายุยามสาย ๆ...