ทางไปนา

รูปภาพ
ทางไปนา #หอมแก้มวันเก่า โดย ธีรยุทธ บุษบงค์ เขาโยนกระเป๋าเป้ไว้บนแคร่ไม้ไผ่ วางกระเป๋าแท็ปเล็ตพิงไว่ "แม่ ออกไปนาจักคาวเดอ" กอดแม่ที่กำลังนั่งต่ำหูกแพรไหม "อย่ามาค่ำหลายล่ะ" แม่เงยหน้ามาสั่งความ มุดรั้วปูนไปตามทางที่เคยขี่หลังควายบ่ได้ เลยออกมาทางปูนที่เชื่อมบ้านใหญ่บ้านน้อย เลี้ยวขวาผ่านห้องแถวทางซ้ายต่อด้วยตึกขายยา ตรงข้ามกันแม่นร้านขายปลาแม่จิต เลยมาจักหน่อยเลี้ยวขวา มาตามทางหลังตลาดสดเทศบาล ทางซ้ายคือบ่อและโฮงประปา ถัดไปเป็นอาคารตลาดสด และสนามหญ้าที่แต่ก่อนผู้เฒ่าจะเรียกสนามม้า เพราะครูและคนมีม้าจะเอาม้ามาเลี้ยงมาวิ่งแข่งกัน ริมรอบขอบสนามมีต้นหางนกยูงขึ้นเป็นแถว ยามเดือนพฤษภาเปิดเทอมใหม่ ต้นหนุ่มสาวจะออกดอกเป็นพวงแดงระย้าย้อยชวนชม เขาเดินมาใกล้ถึงทางแยกตรงต้นแต้ใหญ่ ทางขวาเป็นอาคารห้องแถวพาณิชย์ของเทศบาล ตอนนี้ปล่อยร้าง เพราะเทศบาลมีปัญหากับราชพัสดุ ที่น่ะเป็นดินราชพัสดุ แต่อาคารเป็นของเทศบาล ชาวบ้านที่เคยเช่าขายของร้องโอดโอย ไม่มีที่ทำกินต่อ นายกบอกทางราชพัสดุให้เคลียร์กันแต่ไม่ลงตัว ยุ่งยากหลาย เลยหยุดปล่อยให้เช่า ปล่อยทิ้งไว้เฉยๆ มองเข้าไปมันดูเหงาเศร้าพิกล เ

ขัว

ตอนเด็ก
มิรู้จักขัว
แต่สะพานในหนังสือเรียน
เห็นเป็นสิ่งก่อสร้าง
ทำจากปูนสีขาว

ตอนหนุ่มน้อย
พ่อบอก "นั่นขัวไม้"
ดูแล้ว ไม้ต้นใหญ่พาดข้ามลำห้วย
เราใช้ไต่ไปมา
ในฤดูทำนา

ตอนโต
ขัวหดตัว หายตัว
สะพานขยายตน พองตน

ตอนเป็นผู้ใหญ่
ขัวหวนกลายเป็นเพื่อนสนิท
ปลอบโยน และยิ้มให้
สะพานกลายเป็นสัตว์ประหลาด
พาดให้ข้ามมาไกลห่าง...

ทางหอม 
ศ.16.10.2563

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

🍂บ่เคยบ่เปลี่ยน🍃

🍂บ่ไปไกล🍃

แด่ 11 ปี ร้านหนังสือ ฟิลาเดลเฟีย