นิ่งไม่เงียบ

ลมฝนพัดเม็ดฝน

ปะทะสังกะสีหลังคา

ดัง...

ลมหายใจพัดเส้นขนในรูจมูก

เข้าก็พัด ออกก็พัด

ไม่นิ่งแต่เงียบ

ลมความหลังพัดหัวใจรู้สึก

นิ่งฟัง นิ่งฟัง

ไร้สรรพสำนียง.

| ทางหอม

บุรแลบาป

ในค่ำมีแสงเช้า

ในมืดมีขาวนวล

เพียงแต่เราไม่เห็น

ชีวิตเหมือนยามเที่ยง

มีเช้า สาย ผ่านพ้น

รอบ่าย ค่ำแลง...

ซิง-ตราชั่ง

วัดบาป-บุร

ในคำใครกลางใจเฮา

กาแฟรสคล้ายน้ำต้มเมล็ดขาม

แต่คำจาแลรอยยิ้มคนเสิร์ฟเป็นบุญ

|ทางหอม

รวยข้าว

พ่อแม่รวยมาก

พี่น้องญาติมิตรล้วนร่ำรวย

เฮากินสิ่งที่เรารวย

เฮาปลูกฝังดูแลสั่งที่เรารวย

เฮาเก็บเมี่ยนฮักษาความร่ำรวย

ตื่นเช้ามา เฮาเห็น...

สวยมาฮอดค่ำ เฮาสัมผัส...

แลงมาเฮาเห่กล่อม...

เฮารวยเดอ อีแม่อีพ่อ

 ปีกลายหลายร้อย หลายพันล้าน

คึดเบิ่ง

แค่สอบเดียวบ่แม่นแปแสนแล้วตี้

คันได้สองร้อยสอบล่ะ

นาท่งส้มแบงปีสิฮอด

หลายร้อยล้านยุ

คันแทนา บักม่วงเหิ่ม • บ่าวทิมีผะหยา

 

เว่าลาว เขียนโตลาวกับบ่าวทิ

 

ลงฟร้อนต์พิมพ์อักษรธรรมอีสาน

 

คาโควิด